Η συμβολή της συσκευασία στη μείωση των υπολείμματων τροφίμων
⇦ Πίσω στα νέα

Η συμβολή της συσκευασία στη μείωση των υπολείμματων τροφίμων

Πρόσφατες έρευνες στο θέμα της αυξημένης ποσότητας υπολειμμάτων φαγητού ανά τον κόσμο, έδειξαν ότι περίπου το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής απορρίπτεται κατά την παραγωγική του διαδικασία ή κατά την κατανάλωση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απόρριψη 1,3 δις. τόνων τροφίμων κάθε χρόνο και αποτελεί σημαντική πηγή μόλυνσης για το περιβάλλον. Οι λόγοι απόρριψης είναι πολλοί και διαφορετικοί:
    ·Μικροβιακής φύσεως: μύκητες, βακτήρια, ζυμώσεις κτλ,
    ·Χημικής φύσεως: οξειδώσεις κτλ,
    ·Κακή χρήση των τροφίμων κατά την εφοδιαστική αλυσίδα
    ·Πνεύμα υπερκαταναλωτισμού που μας ωθεί να αγοράζουμε περισσότερα από όσα μπορούμε να καταναλώσουμε, με αποτέλεσμα απόρριψης του πλεονάσματος.

    Μέρος της λύσης για τη μείωση των υπολειμμάτων βρίσκεται στη συσκευασία και στις νέες τεχνολογίες που αναπτύσσονται συνεχώς σε αυτό τον κλάδο.Η ανάπτυξη νέων πλαστικών, κολλών και επιχρισμάτων στην εύκαμπτη συσκευασία συμβάλλει σημαντικά στον παραπάνω στόχο. Οι καινοτομίες αυτές συνήθως επικεντρώνονται στην ανάπτυξη καλύτερης προστασίας (σε οξυγόνο, υγρασία, φως και UV ακτινοβολία) ώστε να συμβάλλουν στη μακροβιότερη διατήρηση του τροφίμου στο ράφι. Η ανάπτυξη των παραπάνω χαρακτηριστικών συμβάλει επίσης στην καλύτερη λειτουργία της συσκευασίας σε περιπτώσεις τροποποιημένης ατμόσφαιρας και κενού αέρος.
    Το επανακλείσιμο της συσκευασίας είναι μια ταχέως αναπτυσσόμενη τεχνολογία, η οποία επιτρέπει στον καταναλωτή, αφού ανοίξει το πακέτο και καταναλώσει μέρος του προϊόντος, να ξανακλείσει τη συσκευασία, προκειμένου να αυξηθεί ο χρόνος ζωής του
    Καινοτομία αποτελεί και το λεγόμενο «activepackaging», στο οποίο χρησιμοποιούνται ειδικά υλικά, τα οποία επισημαίνουν ακριβώς στον καταναλωτή το χρονικό σημείο όπου το τρόφιμο είναι ακατάλληλο για βρώση. Γνωρίζοντας αυτό, ο καταναλωτής δεν απορρίπτει το τρόφιμο πριν να υπάρχει πραγματική ανάγκη.
    Τέλος, η μεριδοποίηση των τροφίμων (ιδιαίτερα μικρής διάρκειας λήξης όπως κρέατα, γαλακτοκομικά, φρούτα και λαχανικά, κτλ) βοηθά στον παραπάνω στόχο.
    Ιδιαίτερα στο τελευταίο θέμα, έχει επικρατήσει η άποψη ότι η αυξημένη συσκευασία που χρησιμοποιείται, για τη σωστή μεριδοποίηση, συμβάλλει αρνητικά στη ρύπανση του περιβάλλοντος και περισσότερο από τη ρύπανση που θα είχαμε αν απορρίπταμε το ίδιο το τρόφιμο. Αυτό αποτελεί μύθο και λάθος εντύπωση της πλειοψηφίας, αφού μελέτες έχουν δείξει ότι με τον παραπάνω τρόπο αντιμετώπισης, το ανθρακικό αποτύπωμα μειώνεται με τη χρήση της συσκευασίας, ακόμη και όταν αυτή είναι μη ανακυκλώσιμη.